Opinie uczestników i wolontariuszy o szkoleniu przygotowującym do przyjęcia psa przewodnika

W związku z tym, że dostaliśmy sporo opinii dotyczących szkolenia dla kandydatów na posiadaczy psów przewodników, publikujemy je jeszcze raz, choć znalazły się już w artykule opisującym to wydarzenie. Swoje głosy przysłali nam zarówno uczestnicy jak i wolontariusze, a właściwie wolontariuszki.

Dziękujemy wszystkim, którzy zechcieli podzielić się wrażeniami z warsztatów.

Gdyby ktoś jeszcze miał ochotę coś w tej sprawie napisać, gorąco zachęcamy.

Bogusława Banial – uczestniczka szkolenia:

Wszystko co dobre szybko się kończy” te słowa najlepiej oddają moje odczucia po minionym wekendzie. Zarówno od strony merytorycznej jak i organizacyjnej wszystko było dopięte na ostatni guzik. Szkolenie pozwoliło mi rozpatrzyć moją chęć posiadania psa przewodnika.Mogę to robić w oparciu o konkretne argumenty a nie moje wyobrażenia bądź przypuszczenia.Za to wszystko chciałam bardzo, ale to bardzo wszystkim podziękować.

Aleksandra Błaszczak – uczestniczka szkolenia

Szkolenie było bardzo dobrze zorganizowane w pełnym tego słowa znaczeniu.

Przyjęto nas otwarcie i serdecznie i nawet powitano kolacją.

Podczas całego szkolenia towarzyszyła nam miła i serdeczna

atmosfera, o którą bardzo dbali wolontariusze i organizatorzy.

Nic nam nie brakowało począwszy od gościnności i poczęstunku kawą, herbatą,

innymi napojami i słodkościami,po wspaniały obiad, który był dowieziony na

miejsce do uczestników szkolenia.

Tak więc o nic nie musieliśmy się martwić. Na miejscu byli wolontariusze,

którzy w razie potrzeby chętnie i uczynnie służyli nam swoją pomocą.

Co ważne, pomyślano dosłownie o wszystkim – zatroszczono się również o nasze

bezpieczeństwo zapewniając nam bezpieczne dotarcie z punktu przyjazdu na

miejsce szkolenia oraz bezpieczny powrót do autobusu lub pociągu po

zakończeniu szkolenia.

Szkolenie, na którym w żadnym wypadku nie można było się nudzić także było

zorganizowane znakomicie i bardzo różnorodnie.

Każdy, czy to pasjonata psów przewodników, czy też na razie tylko obserwator

mógł zaczerpnąć z tych zajęć coś cennego dla siebie.

Byliśmy karmieni samymi istotnymi i tak naprawdę praktycznymi informacjami

na temat psów przewodników, życia z nimi, pielęgnacją, karmieniem, tym jak

pracują i w jaki sposób się je szkoli.

Podawano praktyczne i ciekawe informacje, każdy mógł zadać pytanie na

interesujący go temat związany z naturą, zdrowiem i szkoleniem psów

przewodników. Limit pytań nie był ograniczony, treserzy i weterynarz z

wielką pasją i zaangażowaniem, odpowiadali na wszystkie zadane przez nas

pytania.

Pokazano nam psi świat od tak zwanej kuchni. Mogliśmy się zapoznać i sobie

dokładnie obejrzeć wszelkie przedmioty, w jakie warto się zaopatrzyć przy

posiadaniu psa np. przy jego karmieniu, pielęgnacji i codziennym z nim

przebywaniu

Również sami organizatorzy szkolenia hojnie dzielili się z nami swoimi

doświadczeniami związanymi z posiadaniem psów, co jest niezwykle cenną

pomocą w późniejszym posiadaniu swojego psa.

Dodatkowo, co najważniejsze organizatorzy także wspaniałomyślnie zadbali o

praktyczną stronę tego szkolenia. Wypożyczyli nam swoje psy i tym samym przy

towarzyszącym treserze udostępnili nam możliwość doświadczenia, na czym

polega poruszanie się z psem przewodnikie. Mogliśmy sami zaobserwować, w

jaki sposób psy prowadzą i na czym polega wydawanie psu stosownych komend w

celu dotarcia do pożądanego miejsca.

Mogliśmy także zaobserwować różne typy psich osobowości, co dało nam

możliwość ich porównania pod kątem naszego własnego tępa poruszania się.

To było dla mnie niezapomniane uczucie i niesamowite wrażenie, które bardzo

mnie wzbogaciło i dały mi o wiele więcej niż zasłyszana w radio audycja czy

opowieść znajomego.

Na tej podstawie mogę bardziej odpowiedzialnie, i umiejętnie kształtować

moje marzenie, jakim jest posiadanie psa przewodnika, ponieważ teraz jestem

bogatsza o wiedzę, której w tak przystępny sposób nie zdobyłabym nigdzie

indziej.

Dziękuję.

Sylwester Peryt – uczestnik szkolenia:

W dniach 23-25 sierpnia miałem okazję uczestniczyć w organizowanym przez Fundację “Vis Maior” szkoleniu przeznaczonym dla kandydatów na właścicieli psów przewodników.

Było bardzo ciekawie i przy tym bardzo sympatycznie. Nie przypuszczałem, że o psach można tak mówić, jak o istotach niemal ludzkich. Szczególną frajdą była okazja przespacerowania się z psem przewodnikiem, oczywiście w towarzystwie tresera. Po jednym spacerze następnego dnia wstałem z przeświadczeniem, że bez psa przewodnika nie da się chodzić. Przedstawione nam psy urzekały swoją urodą i przede wszystkim radością życia, ale nie ma się temu co dziwić, gdy na co dzień spotykają się z tak miłymi pracownikami i wolontariuszami Fundacji.

Ogromne podziękowania za dobre warunki szkolenia i jego poziom merytoryczny. Wielką też dla mnie radością było spotkanie z tak miłymi uczestnikami szkolenia.

Jeszcze raz serdecznie dziękuję za dobre przeżycia i mam nadzieje, że i w moim domu także zamieszka już niecierpliwie oczekiwany pies przewodnik.

Justyna Czupryniak – wolontariuszka:

Kilka zdań o moich wrażeniach? Proszę bardzo. Ja sama byłam na szkoleniu tylko jeden dzień i to wystarczyło, żeby zobaczyć, że zorganizowane zostało z pomyślunkiem, o wszystko zadbano. Uczestniczka, którą odwoziłam ze szkolenia na pociąg, przez całą drogę zachwycała się profesjonalizmem i atmosferą. Pomyślano dosłownie o wszystkim – główny temat został wyczerpany, ale nie zapomniano też o takich kwestiach jak obiad, dojazd na szkolenie itp. Mnie osobiście podobało się najbardziej to, że szkolenie miało formę współpracy i praktyki. Można było zadawać pytania, przejść się z psem przewodnikiem, wyrazić swoje wątpliwości.

Monika Kudźba – wolontariuszka:

Wrażenia z piątku i soboty są jak najbardziej pozytywne. To naprawdę fajne doświadczenie dla mnie. Uczestnicy byli przemili i pełni poczucia humoru. Świetni ludzie. Bardzo bym chciała ich jeszcze kiedyś spotkać. Szkolenie było praktyczne i sama dzięki niemu się sporo dowiedziałam. Bardzo się cieszę, że mogłam wszystkich poznać i uczestniczyć w szkoleniu.

Karina Pokrywka – wolontariuszka:

O psim szkoleniu słów kilka
Szkoleniowy weekend minął jak chwilka
Z uśmiechem pomagałam
I w pomocy nie bastowałam
Pracy było co niemiara
Ale wszystko grało jak gitara
Zgodnie z planem szkolenie przebiegało
Od strony wolontariuszy szybko wszystko się działo
Choć wczesnym rankiem się wstawało
To nawet po obiady z zapałem się jechało
Oczami i pomocną ręką służyłam uczestnikom
Jak i również Fundacji pracownikom
Mile wspominam dni szkoleniowe
Wszystkich uczestników jak i wolontariuszki doborowe”!

Odpowiedz

Komentarz: