„Okiem psa” (zakończony)

Projekt „Okiem psa”, finansowany ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Projekt realizowaliśmy od 01.08.2012 do 31.10.2012

Projekt obejmował rekrutację i przygotowanie piętnastu osób niewidomych do przyjęcia psa przewodnika.

W ramach projektu prowadziliśmy bezkosztowe działania informujące o możliwości        i sposobie pozyskania psa przewodnika z naszej Fundacji, a także promujące samą ideę pracy z nim. W tym celu zamieszczaliśmy ogłoszenia na stronach internetowych Fundacji „Pies Przewodnik” oraz „Vis Maior”, jak również w portalach społecznościowych, w prasie środowiskowej i gazetach lokalnych.

Prowadziliśmy wstępną rekrutację zgłaszających się kandydatów, informując                     o kryteriach ubiegania się o psa przewodnika, wymogach, jakie powinni spełniać przyszli właściciele oraz diagnozowaliśmy ich potrzeby i oczekiwania.

W ramach kolejnego etapu projektu dla każdego z beneficjentów został stworzony Indywidualny Plan Działania, pomyślany jako narzędzie umożliwiające z jednej strony wielokierunkową analizę funkcjonowania i potrzeb beneficjentów, a z drugiej – określenie celów, planowanych działań oraz umiejscowienie ich w czasie. Ważnym elementem była również część, w której uczestnik określał zadania psa przewodnika w poszczególnych obszarach życia. Pozwoliło to na rozważenie stopnia pomocniczości psa w odniesieniu do wcześniej sformułowanych zamierzeń. Narzędzie obejmowało również analizę ryzyka i zagrożeń dla realizacji planu, a także sposobów zapobiegania ich konsekwencjom. Każdy Indywidualny Plan Działania został uzupełniony o opinię psychologiczną oraz zalecenia do dalszej pracy                      z beneficjentem.

W dniach 3-7 września 2012 r. odbyło się wyjazdowe szkolenie przygotowujące do przyjęcia psa przewodnika. Piętnastu kandydatów uczestniczyło w zajęciach z treserem, weterynarzem oraz psychologiem.  Każdy z uczestników brał również udział w indywidualnych konsultacjach z psychologiem, treserem i tyflopedagogiem, które miały na celu nie tylko sprawdzenie umiejętności poruszania się z białą laską, lecz także przekonanie się, jaki dana osoba ma temperament i jak radzi sobie w stresujących sytuacjach, o jakie w przestrzeni miejskiej nietrudno.

Natomiast podczas zajęć z treserem i weterynarzem uczestnicy zapoznawali się nie tylko z podstawowymi zagadnieniami z zakresu zdrowia, pielęgnacji i współpracy z psem, lecz mieli także kontakt z sympatycznymi zwierzakami, które można było głaskać, ponieważ nie są przewodnikami. Z kolei warsztaty z psychologiem stanowiły pomoc w przyjrzeniu się własnym planom i marzeniom oraz w podjęciu świadomej decyzji dotyczącej ewentualnej współpracy z psem przewodnikiem.